Beelden zeggen meer dan woorden

Soms vergeet ik dat in Canada niet alles zo mooi is als het lijkt. Ik kan jullie vertellen over mijn bezoek aan Cathedral Grove, een stuk old growth forest op Vancouver Island dat de zaag bespaard is gebleven. Iedereen zal met verwondering en ontzag in deze toeristische attractie rondlopen. Wat een schok is het dan als je hoort dat het niet groter is dan een vierkante kilometer. Al het bos eromheen is vernietigd en bestaat nu uit plantages met bomen van dezelfde leeftijd. 

Breathing greenness in Cathedral Grove, March 3rd 2012

Wat een schok zal het zijn voor de mensen die voor het eerst horen dat Canada bezig is met een plan om oliebuizen te plaatsen dwars door the Great Bear Rainforest; het bos dat onderdak biedt aan de mysterieuze witte variant van de zwarte beer. Na elk gevoel van ontzag en verwondering dat gepaard gaat met de Canadese natuur, komt een schok als ik besef dat het niet langer zo zal bestaan. 

Clear-cutting, het omkappen van volledige bossen met als resultaat dat er een lege vlakte overblijft, is nog steeds een conventionele manier van kappen in Canada. Deze methode gaat gepaard met erosie, aardverschuivingen, en natuurlijk verlies van biodiversiteit. De verwoestingen die ik heb aanschouwd zorgen dat ik realiseer dat ik me als Nederlander nog dieper moet schamen. Daar in mijn thuisland is geen enkel stukje originele natuur te vinden. Ik hoop dat ik mijn Ph. D. onderzoek zo kan uitvoeren dat ik uiteindelijk iets van dat verlies ongedaan kan maken.

Sharing a moment with a crow at Beach Grove, Tsawwassen, February 23rd

Mijn eerste veldseizoen staat voor de deur. Ik ben nog niet klaar voor de migratietocht terug naar Nederland. Ik moet nog honderd ganzenboeken lezen, twintig discussies voeren met watervogelwetenschappers, en het liefst nog twee weken in het veld spenderen voordat ik er klaar voor ben… of dan misschien nog steeds niet. Het leven van een Ph. D. student is niet zoveel anders dan dat van een gans. Een gans moet vetmassa’s opbouwen om de trek naar Rusland te voltooien, beslissingen nemen waar te eten en hoe lang, en bovendien precies op tijd aankomen in het broedgebied. Het equivalent voor mij is: literatuurmassa opslaan in mijn hoofd, beslissingen nemen wanneer ik vliegtickets boek en wat ik allemaal voor spullen nodig heb, en precies op tijd aankomen op de juiste plaats waar de ganzen zullen zijn.

Striped Pyjama landscape at Beach Grove, Tsawwassen, February 23rd 2012

Brant geese, always aware of lurking danger at Beach Grove, Tsawwassen, February 23rd

Toch heb ik vorige week besteed aan iets compleet anders: een weekend naar een conferentie op Vancouver Island, gevolgd door een cursus statistisch programmeren in ‘R’. Deze twee events vonden plaats in Bamfield, een geïsoleerd plaatsje dat alleen bereikbaar is per boot of loggers road. Hier bevindt zich het Bamfield Marine Sciences Centre, waar veel gerenommeerde onderzoekers werken. Het is waarschijnlijk de allerbeste plek om je statistiekkennis bij te spijkeren.

Best place for a statistics course at Bamfield, March 4th 2012

The weather was not always that great, but the views compensated for that. Bamfield, March 4th 2012

De conferentie was alleen voor M. Sc. en Ph. D. studenten, dus er waren geen strenge professoren die zorgvuldig opgebouwde presentaties de grond in boorden. De reis naar Bamfield gaat gepaard met een overtocht met een veerboot van 1.5 uur, een autoreis van ca. 3 uur en nog een drie uur durende tocht met een boot. De laatste watertocht was het meest aangenaam, aangezien er bier en pizza beschikbaar was. Op de conferentie heb ik mijn M. Sc. onderzoek naar de interactie tussen slechtvalken en strandlopers gepresenteerd, omdat ik nog geen resultaten heb van mijn ganzenonderzoek. De conferentie vloog om, voor ik het wist stond ik al op de dansvloer met mijn Steller’s Jay kostuum aan. Er was namelijk een kostuum party met als thema: ‘American’s next top model organism’. Steller’s jays vallen misschien een beetje buiten het thema, maar het zijn wel de coolste vogels van de Westkust van Canada (vind ik dan). 

Feestzaal en cursus locatie: The Rix, March 7th 2012

Pelagic cormorants on the look-out, Bamfield, March 5th 2012

Twee weken geleden heb ik nog gewandeld met collega’s in Cypress Provincal Park, en dat was een geweldig avontuur.  Zonder sneeuwschoenen zakten we tot onze knieën weg in de sneeuw. Het was ruim 2 uur wandelen naar de top, maar dat was zeker de moeite waard. Vooral omdat we op de terugweg de meeste stukken glijdend op plastic zakken en regenbroeken naar beneden aflegden. Een ander hoogtepunt waren de raven en de gray jays, en twee golden eagles. De gray jays landden op onze handen om kruimeltjes brood te eten, dus deze vogels boden uitstekende mogelijkheden voor portretfotografie.

Gray jays at the top of Hollyburn in Cypress Provincial Park, Feb 27th 2012

Stunning view all around, Hollyburn, February 27th 2012

Raven makes it even prettier, Hollyburn, February 27th 2012

Vancouver Downtown under snowy clouds from Hollyburn, Cypress Provincial Park, February 27th 2012

Only 30 minutes by car, you're in a new world! Hollyburn, February 27th 2012

De titel zegt het al; ik ben vandaag niet zo schrijverig. Ik hou het maar bij veel foto's.

Tot snel!
Liefs,
Marinde

What's in a name?

Lang geleden op een verjaardagsavondje van mijn moeder zei mijn oom Piet: jouw naam betekent ‘vrouw van de zee’, en die van je zus (Sylvia) betekent ‘vrouw van het bos’. Stiekem was ik jaloers op mijn zus, want het bos was mijn favoriete plek. De zee, die was donker en koud op de meeste plaatsen, en hoewel het fijn was om kuilen te graven en frisbees te vangen op het strand, voelde ik niet dezelfde binding met de zee als met het bos. Dit gevoel werd later versterkt door het feit dat ik geobsedeerd werd door wolven. Hun familiebanden, communicatie over lange afstanden, en hun imposante rol in ecosystemen boeide mij en ik wilde er deel van worden. Het was geen gek idee: andere mensen waren me al voor geweest (zie e.g. Shaun Ellis). 

Wood ducks at Reifel Migratory Bird Sanctuary (February 8th 2012)

Omdat ik zeker wist dat ik mijn toekomst bij de wolven wilde doorbrengen, ging ik biologie studeren. Ik beklom de berg van B. Sc. naar M. Sc., via gladde paden vol wiskundeformules en scheikundeberekeningen. Vele paden leken te steil, maar uiteindelijk lukte het mij om zover te komen. Na twee weken veldonderzoek op Terschelling, wist ik zeker dat ecologie mijn lot was, en niet gedragsbiologie. Geleid door de mogelijkheid om wolvenonderzoek te doen, ging ik naar Wageningen, waar men de interactie tussen Mongoolse przewalskipaarden en wolven onderzocht. Na wat verdiepend onderzoek naar de veldomstandigheden, leek het met toch een beter idee om het wat minder ver, of in ieder geval iets minder primitief te zoeken.  

Ocean and forest can be studied simultaneously here in Belcarra Regional Park (February 6th 2012)

M. Sc. scriptie-onderwerpen vinden is op zich al een thesis. Samen met studiegenoten stuurden we e-mails door de hele wereld, van lynxen in Polen, naar zeearenden in Noorwegen, en uiteindelijk: slechtvalken in Canada. Canada had in 2008 mijn hart gestolen tijdens een 21 daagse rondreis met Johan en mijn ouders. Natuurlijk greep ik de kans om predator-prooi interacties te onderzoeken tussen slechtvalken en bonte strandlopers, in British Columbia.

  

This city stole my heart in 2008 (February 5th 2012)

In de maanden die ik daar doorbracht in de winter 2009/2010 verloor ik mijn hart aan de zee. Elke dag leerde ik meer over het ecosysteem van Boundary Bay, waar magisch biofilm (een laagje algen en bacteriën op het slib) de grote attractie is voor duizenden strandlopers, eenden en zelfs ganzen tijdens hun migratie. Terwijl deze vogels op jacht zijn naar hun dagelijkse kostje, worden ze gelijkertijd zelf bejaagd door zeearenden, giervalken, slechtvalken, kiekendieven, roodstaartbuizerds, smellekens, andere havikachtigen, meeuwen, en uilen. Deze dynamica kon mij uren, weken, maanden boeien, en eigenlijk wilde ik niet meer weg. Op de dagen waarop ik niet naar mijn studieplek kon (door presentaties of besprekingen op de universiteit), voelde ik een constant verlangen om terug te gaan.

Predator-prey habitat, Reifel Migratory Bird Sanctuary (February 8th 2012)

In de tussentijd heb ik met vele andere dieren gewerkt (termieten, hamsters, wilde zwijnen, grutto’s, scholeksters, ganzen), met altijd in mijn achterhoofd dat ik uiteindelijk de vaardigheden moet hebben om wolvenonderzoek doen. Dat is nu niet anders. Of ik nou het effect van predatierisico of –gevaar onderzoek in de interactie tussen ganzen en zeearenden, of tussen wolven en kariboes; waarschijnlijk heb ik dezelfde technieken nodig. 

How much does an eagle differ from a wolf? Reifel Migratory Birds Sanctuary (February 8th)

Apparently, geese easily go together with forests! (February 15th 2012)

Afgelopen woensdag ben ik samen met ganzenkenners op zoek gegaan naar de rotganzen in Boundary Bay. Het verlangen om aan mijn studie te beginnen is groot, en met behulp van de tips van deze mensen kan ik al een stuk vooruit in het proces om te bepalen wát ik nou eigenlijk ga onderzoeken. Uiteindelijk draait alles om de hypothesen en onderzoeksvragen. Voordat ik de juiste weg kan vinden, moet ik eerst het systeem begrijpen. Waarschijnlijk hoef ik niet eens onderscheid te maken tussen zee en bos, want waar bos is, huist de zeearend. Zo zie je maar, een naam hoeft niets te zeggen over waar een dier zich uiteindelijk het meeste thuis voelt.

Both grey-bellied and black-bellied Brant geese on a sandbank at Beach Grove, Tsawwassen (February 15th 2012)

Misschien is het verwarrend dat ik het nu opeens over rotganzen heb, in plaats van brandganzen (what's in a name?). De verklaring is: ik ben natuurlijk niet voor niks naar Canada verhuisd! De West-Canadese rotganzen vertonen, net als de brandganzen in Europa, veranderingen in hun migratiepatronen en timing. Deze twee verschijnselen kan ik dus mooi met elkaar gaan vergelijken in mijn Ph. D. onderzoek. 

Brant geese in flight after a disturbance caused by eagles (February 15th 2012)

Wat mezelf betreft, ik ben de laatste twee weken vooral aan het werk aan mijn bureautje op de Simon Fraser University. Maandag en dinsdag zijn de perfecte werkdagen, omdat woensdag, donderdag en vrijdag meestal vol zitten met labmeetings, seminars en vrijdagmiddagborrels. Ik klaag niet! 

Ik hoop dat het goed met jullie gaat.

Liefs, 

Marinde

In my element, Belcarra Regional Park (February 6th 2012)